کد خبر: ۱۴۴۲۵۶۸

تاریخ: ۰۲ شهريور ۱۳۹۳ - ۱۴:۰۴

امام جمعه شهرستان زابل بیان کرد:

یاد خدا و پناه بردن به حضرت حق؛ راه رهایی از وسوسه شیطان

گروه اندیشه: حجت‌الاسلام کیخا گفت: شیطان دام‌های مختلفی برای انسان پهن می‌کند و هر بنده‌ای را به‌طریقی وسوسه و از خدا دور می‌کند، بنابراین یاد خدا و پناه بردن به خالق یکتا از مهم‌ترین راه‌های رهایی از وسوسه شیطان است.

حجت‌الاسلام والمسلمین علی‌اکبر کیخا، امام جمعه شهرستان زابل در گفت‌وگو با خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از سیستان و بلوچستان، گفت: شیطان دام‌های مختلفی برای انسان پهن می‌کند و هر بنده‌ای را به‌طریقی وسوسه و از خدا دور می‌کند، بنابراین یاد خدا و پناه بردن به خالق یکتا، از مهم‌ترین راه‌های رهایی از وسوسه شیطان است.

وی بیان کرد: شیخ صدوق از حضرت امام صادق(ع) نقل می‌کند که آن حضرت فرمودند «سخن شیطان این است که من بر پنج گروه راه نفوذ نمی‌یابم تا آن‌ها را فریب دهم اما دیگر مردم غیر از این پنج گروه در چنگال شیطان هستند، اولین گروه کسانی هستند که در تمام امور زندگی خود پناهنده به خدا باشند و بر او توکل کنند». اگر انسان در همه امور به خدا توکل کند، کمتر دچار وسوسه شیطان می‌شود.

کیخا افزود: ما وظیفه داریم محیط خانواده را اسلامی و پر از معنویت نگه داریم و کسی که در تمام امور زندگی پناهنده خدا باشد شیطان راه نفوذ بر او نخواهد داشت.

این مسئول با اشاره به فرمایش امام صادق(ع)، اظهار کرد: گروه دوم کسانی هستند که در شب و روز تسبیح خدا را زیاد تکرار و با ذکر قلبی و زبانی خداوند متعال را یاد می‌کنند. تسبیح حضرت زهرا(س) بعد از هر نماز را فراموش نکنید، که ذکر خداست و در زندگی انسان اثر خواهد گذاشت.

وی افزود: گروه سوم نیز کسانی هستند که این حدیث امام حسن(ع) را بر خود واجب دانسته‌اند «آن‌چه را که بر خود نمی‌پسندی، بر دیگران نیز نپسند». چنین افرادی هیچ‌گاه خودخواه نیستند و با دیگران طوری رفتار می‌کنند که دوست دارند با خودشان رفتار شود.

امام جمعه زابل در بیان ویژگی گروه چهارم، گفت: دسته چهارمی که از چنگال ابلیس ملعون در امانند؛ کسانی هستند که اگر غمی به آن‌ها وارد شود جزع و فزع نمی کنند، چراکه مؤمن هم صبر می‌کند و هم گریه و این مؤمن به خداست که شیطان راه نفوذ در او نمی‌یابد.

کیخا در پایان اظهار کرد: گروه پنجم که شیطان نمی‌تواند آن‌ها را فریب دهد، کسی است که راضی به روزی است که خدا به او می‌دهد، ناسپاسی نمی‌کند و به حق خود قانع است.