کد خبر: ۳۱۷۲۳۷۵

تاریخ: ۳۰ فروردين ۱۳۹۴ - ۱۱:۲۲

مولوی ساداتی:

برقراری صلح در جامعه، انسان را مشمول رحمت الهی می‌کند

گروه اندیشه: امام جمعه اهل سنت مسجد نور شهرستان سراوان گفت: آیه ۱۰ سوره حجرات که می‌فرماید « إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ فَأَصْلِحُوا بَیْنَ أَخَوَیْکُمْ وَ اتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّکُمْ تُرْحَمُونَ» گویای این امر است که برقراری صلح در جامعه، انسان را مشمول رحمت الهی می‌کند.

مولوی عبدالصمد ساداتی، امام جمعه اهل سنت مسجد نور شهرستان سراوان، در گفت وگو با خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از سیستان وبلوچستان گفت: دو صفت مهم « رحمان» و « رحیم» که در ابتدای سخن و گفتگو، در جمله « بسم الله الرّحمان الرّحیم» می‌خوانیم دارای اهمیت قابل توجهی است.
امام جمعه اهل سنت مسجد نور شهرستان سراوان افزود: دو کلمه رحمان و رحیم، مجموعاً 114 بار در قرآن کریم تکرار شده است که به اندازه تعداد تمام سوره‌های قرآن کریم است و در جای خود، قابل تأمل است.
وی بیان کرد: رحمت خداوند بر دو قسم است، یک رحمت آن شامل حال همه انسان‌ها می‌شود از جمله بخشیدن نعمت هستی و بقاء و رزق به خلق و یک رحمت نیز تنها شامل حال مؤمنین می‌شود از جمله سعادت دنیا و آخرت.
ساداتی اظهار کرد: خداوند نسبت به همه مخلوقات دارای صفت رحمانیت است و بر مؤمنین نیز رحیم است. معیار مهم برای دریافت رحمت خاص خداوند، پذیرش ولایت الهی و در نظر گرفتن حبّ و بغض خدا در هر کاری است.
وی اذعان کرد: از پیامبر اکرم(ص) سؤال شد که برترین اعمال کدام است و ایشان فرمود: دوستی و محبّت برای خدا باشد و دشمنی و عداوت نیز برای خدا باشد.
امام جمعه اهل سنت مسجد نور سراوان افزود: خداوند در آیه 10 سوره حجرات می‌فرماید « إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ فَأَصْلِحُوا بَیْنَ أَخَوَیْکُمْ وَ اتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّکُمْ تُرْحَمُونَ»، جز این نیست که همه مؤمنان با هم برادرند، پس میان دو گروه برادرانتان اصلاح کنید و از خدا پروا کنید شاید مورد ترحم قرار گیرید.
وی گفت: از آیه فوق نتیجه می‌گیریم که ایجاد صلح در جامعه، حل اختلافات میان برادران دینی و تلاش در جهت برقراری وحدت و برادری در امت مسلمان، انسان را مشمول رحمت الهی می‌کند.
مولوی ساداتی در پایان بیان کرد: رضای خداوند، سرچشمه عزت و سرافرازی است. هر کسی عزت می‌خواهد بداند که هر چه عزت است، نزد خداوند است و تنها در صورت پیروی از فرامین الهی است که انسان از هدایت ربّانی بهره‌مند شده و به سعادت دنیایی و اخروی می‌رسد.