کد خبر: ۳۵۴۷۱۹۸

تاریخ: ۲۹ آبان ۱۳۹۵ - ۱۴:۴۸

شخصیت زینب(س)، آمیزه‌ای از تعالیم وحی، عقل عملی و نظری است

گروه معارف: مدرس دانشگاه الزهرا(س) گفت: زینب(س) معصوم نبودند و عصمت به معنای امامت را نداشتند اما کاری کردند که مسمی به عقیله شدند؛ شخصیت ایشان در حقیقت آمیزه‌ای از تعالیم وحی، عقل عملی و عقل نظری است و این در واقعه عاشورا به زیبایی متجلی شد.

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن( ایکنا) از سیستان وبلوچستان، فاطمه ریحانی، مدرس دانشگاه الزهرا(س) امروز در همایش زینبیون که در دانشگاه سیستان وبلوچستان برگزار شد، گفت: نوشته‌هایی روی دیوارها و بیلبوردهای شهر وجود دارد که مربوط به وصیت‌نامه شهدا می‌شود و از این جهت در معرض دید قرار گرفته‌اند که هنگام حرکت، بایستیم و تأمل کنیم و منجر به بازنگری در اعمال ما شود.
مدرس دانشگاه الزهرا(س) اظهار کرد: شهیدی در وصیت‌نامه خود نوشته بود « تن را به خاک، روحم را به خدا و راهم را به شما می‌سپارم» این جمله، یک بیان ساده نیست، بلکه یک دنیا پیشینه دارد و در حقیقت یک پیام برای همه نسل‌هاست.
وی ادامه داد: وقتی ما این نوشته‌ها را روی دیوارهای شهر و مدارس می‌بینیم، باید به خودمان رجوع کنیم؛ باید ببینیم پیام شهید چه بوده است؟ اگر حضرت زینب(س) امروز حاضر بودند، چه می‌کردند؛ همیشه باید رفتار خود را با تعالیم بزرگان مطابق کنیم.
ریحانی بیان کرد: در روایات اسلامی از بین همه زیارت‌ها، بیشتر روی قرائت زیارت عاشورا تأکید شده است، چراکه سرشار از آموزه‌هاست و به نوعی تجدید عهد هر روزه با اباعبدالله(ع) است.
وی افزود: اگر قرار است که ما الگو بگیریم، الگو نیاز به شناخت دارد. باید از خودمان بپرسیم که چرا باید یک حرکت ارتجاعی داشته باشیم، به عقب برگردیم و شخصیت‌های بزرگ را بشناسیم. چرا باید امام حسین را بشناسیم؛ چرا باید زینب(س)را بشناسیم و برای این شناخت چه باید کرد.
مدرس دانشگاه الزهرا(س) عنوان کرد: شناختن بزرگان در حقیقت شناختن اصولی است که در کلام و سیره زندگی آنان نهفته است؛ الگوگیری نیاز به شناخت دارد و اینکه بدانیم در هر لحظه، چگونه حسینی باشیم و حسینی رفتار کنیم.
وی ادامه داد: اگر شکلی را رسم کنیم و یک مثلث در نظر بگیریم؛ در رأس این مثلث احساسات قرار دارد؛ رأس دیگر عقل نظری و رأس دیگر آن هم عقل عملی است. اگر عقل نظری و عملی در مرحله عمل به ظهور برسد، زینب(س) می‌شود.
ریحانی اظهار کرد: زینب(س) معصوم نبودند و عصمت به معنای امامت را نداشتند اما کاری کردند که مسمی به عقیله شدند؛ شخصیت ایشان در حقیقت آمیزه‌ای از تعالیم وحی، عقل عملی و عقل نظری است و این در واقعه عاشورا به زیبایی متجلی شد.