کد خبر: ۳۸۱۲۷۴۷

تاریخ: ۲۹ ارديبهشت ۱۳۹۸ - ۱۰:۲۱

‌حفظ برکات رمضان در طول سال هنر روزه‌دار است

گروه معارف ــ مدرس حوزه و دانشگاه زاهدان گفت: بدون شک یک ماه روزه‌داری و مبارزه عملی با هواهای نفسانی، تأثیر بسیار عمیقی در روح و روان و سلامت جسمانی انسان دارد؛ اما هنر روزه‌دار در این است که بتواند آثار و برکات یک ماه روزه‌داری را در طول سال حفظ کند.

به گزارش ایکنا از سیستان‌وبلوچستان، حجت‌الاسلام علی نظری، مدرس حوزه و دانشگاه صبح امروز، 29 اردیبهشت‌ماه در محفل جزء‌خوانی و تفسیر قرآن کریم که از سوی جهاددانشگاهی استان در حسینیه بقیة‌الله الأعظم(عج) دانشگاه سیستان و بلوچستان برگزار شد، گفت: امام باقر(ع) می‌فرمایند «لِکُلِّ شَیْ‌ءٍ رَبِیعٌ وَ رَبِیعُ الْقُرْآنِ شَهْرُ رَمَضَان» یعنی برای هر چیزی بهاری است و بهار قرآن، ماه مبارک رمضان است.
این مدرس حوزه و دانشگاه ادامه داد: در بهار قرآن باید سعی کرد دل خود و وجودمان را هم بهاری کنیم تا رویش‌هایی از معارف الهی در وجود ما شکوفه بزند.
وی اظهار کرد: بدون شک یک ماه روزه‌داری و مبارزه عملی با هواهای نفسانی، تأثیر بسیار عمیقی در روح و روان و سلامت جسمانی انسان دارد؛ اما هنر روزه‌دار در این است که بتواند آثار و برکات یک ماه روزه‌داری را در طول سال حفظ کند.
نظری بیان کرد: برای این‌کار، در مرحله نخست باید بکوشیم تا روزه ما کامل و واقعی باشد و آن‌گاه اثر آن تا سال آینده و بلکه برای همیشه باقی می‌ماند.
وی افزود: آنچه از روایات و احادیث معصومین(ع) به‌دست می‌آید این است که روزه وقتی کامل است و ما زمانی روزه‌دار واقعی محسوب می‌شویم که این عمل، فقط خودداری از خوردن و آشامیدن نباشد؛ بلکه همه اعضا و جوارح ما روزه‌دار باشند و چنین روزه‌ای، کامل و واقعی است و طبعاً اثر آن پایدار خواهد بود.
این مدرس حوزه با بیان اینکه انسان‌ها در روز قیامت دو گروه هستند، عنوان کرد: انسان‌های سعید و خوشبخت کسانی هستند که قلب آنان پاک و خاضع است؛ این گروه فقط رضای خدا را مدّ نظر داشته و در قلب خود غیر خدا را راه نمی‌دهند.
وی ادامه داد: در آیه 20 سوره مبارکه رعد خداوند به یک صفت انسان‌های سعید اشاره می‌فرماید «الَّذينَ يُوفُونَ بِعَهْدِ اللَّهِ وَ لا يَنْقُضُونَ الْميثاقَ؛ همان کسانی که به عهد خدا وفا می‌کنند و پیمان نمی‌شکنند.
نظری بیان کرد: گروه دیگر، انسان‌های شقی و بدبخت هستند؛ این‌ها خدا را فراموش کرده و غرق در لذت‌ها و گرفتاری‌های دنیا هستند، بنابراین خدا نیز آنان را فراموش کرده و به حال خود وامی‌گذارد.

انتهای پیام